175 ответов в этой теме

[Aneczka]

No jasne, zawsze gadam jak jest ciekawy temat.;-)
I brr nic o propozycjach Morrigan i zakończeniu bo deprechy dostaję.

Сообщение изменено: Aneczka, 05 Июль 2010 - 08:07 .

[Rzepik2]

Ale offtop 0_o
- Osobiście na kreator postaci z DA nie narzekam, fryzury też mogą być. Lepsze to niż kreator dresiarzy w Mass Effect 1 & 2. Właściwie przy samym tworzeniu postaci często bawiłem się lepiej niż przy samej grze (podobnie w NWN).
- Nie mam kanonicznych postaci w grach które do mnie nie przemawiają. DA było dla mnie rozczarowaniem, więc nie wczuwam się na tyle żeby wiązać się emocjonalnie ze stworzonymi postaciami i nie wymyślam im złożonych profili psychologicznych. Tylko konkrety: Elfi rasista. Zły sukinkot. Twarz starałem się zrobić egzotyczną (tatuaż zamiast brwi). Oczywiście czuję że jest minimalnie bardziej "oficjalny" niż moja druga postać.

A teraz na temat:
- Jade Empire było moją pierwszą grą którą ukończyłem jako łotr od początku do końca. Od tamtej pory nie potrafię inaczej. Dobro zwyczajnie mnie nuuuuuudzi.
- Jedyny wyjątek to gry które wzbudzają u mnie wyrzuty sumienia. A raczej gra. Tylko w Planescape: Torment ZŁO czynione przez moją postać odbieram negatywnie, a nie jako świetną zabawę.
- Często też staram się działać na pohybel realiom gry. W świecie mrocznym (wdg. wygórowanych standardów) lubię czasem być światełkiem nadziei, w settingach bardziej neutralnych i optymistycznych niosę chaos i zjadam dzieci. Metaforycznie rzecz jasna. No chyba, że to Fallout 3 na modach.

[Aneczka]

Wątpię czy dresy grają w ME. ;-) Tam się dopiero w kreatorze trzeba namęczyć. Męskie fryzy DA są fajne- z żeńskimi gorzej. DA mnie strasznie zakończeniem wnerwiło od tej pory nie gram. Ale i tak lubię moja postać stamtąd.
Ja miewam takie wyrzuty sumienia. Lubię gdy po przejściu mojej postaci zostaje nadzieja i spokój, a nie rozpacz i ból. Zło mnie raczej nie bawi. Jednak moim postaciom zdarzają się wyskoki. Ale przeważnie jestem wg. skali NWN chaotyczny dobry. W Tormenta (jak i Baldur's Gate) niestety nie grałam. Ale czytałam że świetny (BG podobno też).

Сообщение изменено: Aneczka, 05 Июль 2010 - 09:16 .

[Rzepik2]

Aneczka wrote...

Wątpię czy dresy grają w ME. ;-) Tam się dopiero w kreatorze trzeba namęczyć. Męskie fryzy DA są fajne- z żeńskimi gorzej. DA mnie strasznie zakończeniem wnerwiło od tej pory nie gram. Ale i tak lubię moja postać stamtąd.
Ja miewam takie wyrzuty sumienia. Lubię gdy po przejściu mojej postaci zostaje nadzieja i spokój, a nie rozpacz i ból. Zło mnie raczej nie bawi. Jednak moim postaciom zdarzają się wyskoki. Ale przeważnie jestem wg. skali NWN chaotyczny dobry. W Tormenta (jak i Baldur's Gate) niestety nie grałam. Ale czytałam że świetny.

Moim skromniutkim zdaniem BGII jest absoulutnie niedoścignione jeśli chodzi o strategiczne podejście do walki. DA się chowa bez dyskusji. Niestety w kwestii wyborów sprawdza się średnio. Dla mnie i tak gra wszechczasów.
Planescape natomiast jako jedyny chyba w pełni dobrze odwzorował dwuosiową moralność D&D. Również jedna z nielicznych gier w której można być zły w sposób subtelny.

Сообщение изменено: Rzepik2, 05 Июль 2010 - 09:26 .

[Aneczka]

Rzepik2 wrote...

Aneczka wrote...

Wątpię czy dresy grają w ME. ;-) Tam się dopiero w kreatorze trzeba namęczyć. Męskie fryzy DA są fajne- z żeńskimi gorzej. DA mnie strasznie zakończeniem wnerwiło od tej pory nie gram. Ale i tak lubię moja postać stamtąd.
Ja miewam takie wyrzuty sumienia. Lubię gdy po przejściu mojej postaci zostaje nadzieja i spokój, a nie rozpacz i ból. Zło mnie raczej nie bawi. Jednak moim postaciom zdarzają się wyskoki. Ale przeważnie jestem wg. skali NWN chaotyczny dobry. W Tormenta (jak i Baldur's Gate) niestety nie grałam. Ale czytałam że świetny.

Moim skromniutkim zdaniem BGII jest absoulutnie niedoścignione jeśli chodzi o strategiczne podejście do walki. DA się chowa bez dyskusji. Niestety w kwestii wyborów sprawdza się średnio. Dla mnie i tak gra wszechczasów.
Planescape natomiast jako jedyny chyba w pełni dobrze odwzorował dwuosiową moralność D&D. Również jedna z nielicznych gier w której można być zły w sposób subtelny.

Nie.... chodzilo mi że: w kreatorze w ME jest strasznie trudno stworzyć fajną postać. Naprawdę moja Shep. jest owocem setek eksperymentów. Dopiero dzięki odrobine lepszemu kreatorowi w 2 wygląda wmiarę- choć i tak troche ją mozna poprawić.
W DA żadna fryzura do konca nie odpowiada.
Eh... musze kiedy znależć czs na te oldskule....
A co do zła- jak wcześniej pisalam "Overlord"- zwłaszcza 1, świetny z groteskowym Prathetowskim humorem. nie ma to jak być władcą ciemności.

Сообщение изменено: Aneczka, 05 Июль 2010 - 10:25 .

[Alexander1138]

Taka dyskusja powstała, że można w sumie nowy temat założyć .

Widzę, że wiele osób narzeka na fryzury kobiet w DA. Popieram. Moim zdaniem elfki są zbyt mało elfickie. Poza tym dlaczego elfy są niższe do ludzi?

Jest to zdecydowanie moja ulubiona rasa.



Rzepik2

„- Często też staram się działać na pohybel realiom gry. W świecie mrocznym (wdg. wygórowanych standardów) lubię czasem być światełkiem nadziei, w settingach bardziej neutralnych i optymistycznych niosę chaos i zjadam dzieci. Metaforycznie rzecz jasna. No chyba, że to Fallout 3 na modach”

Czyli czysto teoretycznie robisz dobrze, bo utrzymujesz równowagę między złem, a dobrem jeśli takowy podział istnieje

Ja uwielbiam takie wybory moralne. Pamiętam jak długo się zastanawiałem gając w Przebudzenie czy uratować Amarant czy może lepiej Twierdzę Czuwania. Na początku wybrałem miasto (niewinni ludzie itd.) i miałem nadzieję, że zdążę jeszcze wrócić do twierdzy jakoś. Gdy dowiedziałem się, że towarzysze umarli wczytałem save’a i wybrałem drugą opcję. Stwierdziłem, że nie poświęcę moich przyjaciół, którzy ufali mi prawie bezgranicznie za ludzi, kiedy przynajmniej połowa z nich na to nie zasługuje. Poza tym miasto i tak straciło swoją świetność dużo wcześniej.

W Planescape: Torment jeszcze nie grałem (aż wstyd się przyznać), ale już leży na półce i czeka. Extra Klasyka to świetna rzecz

[Aneczka]

estel26 wrote...

Co do tych fryzur, to okropne jest to,że elfki i ludzkie kobiety mają do dyspozycji takie same uczesania.Bodajże tatuaże są inne ale fryzury już nie.Poza tym niektóre pasują raczej tylko i wyłącznie do Flemeth-moim skromnym zdaniem;-)
Do--Alexander- założyłeś ciekawy temat to i jest dyskusja;-)
Do--Rzepik- wydaje mi się nudne z góry założyć jaką ścieżką pójdzie postać grze,połowę przyjemności wyborów to odbiera,skoro z góry wiemy że jest jedna słuszna droga.Chyba,że ktoś ma takie preferencje.Dla mnie postać kreuje się aż do ostatniej minuty gry,nie potrafiłabym z góry wymyślić jej(jak to określiłeś)profilu psychologicznego.

Tak to co mówiłam nudna jest z góry narzucona droga.

Alexander:  Elfy ze współczesnych fantasy - ich wzór- został opisany przez pana Tolkiena w swoich książkach.

I tak: używał dla nich niegramatycznej odmiany "elfowie" zamiast "elfy"(z ang bodajże "elven" zamiast "elfs") by podkreślić ich status ludu podobnego do ludzi, nie duszków rodem z północnych mitologii.

Były drobne w budowie zwinniejsze od ludzi ale też słabsze fizycznie (człowiek wychowany wśród elfów mógł nauczyć się byc tak zwinnym jak one, będąc jednocześnie silniejszym od każdego z nich- auć). Elfy były odporne na choroby i też wbrew pozorom bardziej odporne na obrażenia. Wytrzymałe jednym słowem- temu Morgoth (zły Valar- zanim wyrzucono go poza granice świata szef Saurona), użył ich do roboty w kopalniach i pszerażająco torturował- tak na świat wyszedł rodzaj orkow- zachowujący tę jedną cechę swoich przodków.

Wracajac do elfów: nie musiały spać -potrafiły wypoczywać na jawie wysyłając swój umysł na kręte ścieżki wyobraźni i marzeń (lepiej się nie zastanawiać o czym taki Zevran by myslał).

Były nieśmiertelne- żyły tak długo aż świat zaczynał je nużyć- mogły zginąć i wrócic po wielu latach, umrzeć mogły tylko ze smutku- ale nawet wtedy nie udawały się do innego miejsca, zwiazane z tym światem (nie otrzymały daru Iluvatara [Stwórcy]- śmierci- nie mogły jak ludzie kształtować swego przeznaczenia i udać sie do innego świata- nazywały ich "wedrowcami").

Kochały gwiazdy- pierwsze co zobaczyły po przebudzeniu nad zaginionym jeziorem- słońce natomiast zwiastowalo ich koniec- czas gdy pozostawią świat dla swoich następców- ludzi i udadzą się do Valinoru- krain nieśmiertelnych (odpowiednika Awalonu). Elfy mroczne to takie które odrzuciły światło slońca(a zatem nie akceptowały swego przeznaczenia)- poruszały sie tylko o zmroku.

Magia to dla nich coś naturalnego- nie rozumieja tego określenia. Elfy z pierwszych pokoleń radziły sobie- coć nie bez trudu- z barlogiem pojedyńczo (a pamięta ktoś jak się Gandalf napracował?).

Wzrost - faktycznie pierwsze elfy były wysokie- późniejsze pokolenia osłabły ale " troski i zmartwienia świata jeszcze wyostrzyły ich urodę".

Ile z tego przeszło do DA?

ps. moja czarodziejka wygląda bardzo elficko mimo wszystko- nosi długie szaty, nie te nieeleganckie powycinane z futrem. Ale fryzure nie ma najlepszą.

Сообщение изменено: Aneczka, 07 Июль 2010 - 01:28 .

[Aneczka]

Tak. Nie podoba mi się zbytnio koncepcja elfow w DA.I nie są aż tak odmienne od ludzi. Zbyt brzydkie (ale Zev. wygląda jak opalony Legolas he he). W kreat. łatwiej ludzkie kobietę ładniejszą. a elfa faceta to wogóle nie idzie takiego ładnego w stylu Zevrana zrobić (zawsze jakieś kanty wchodzą). Nie podoba mi się tez to jak umierały (ta cała Uthenera). Bzdura.

[Alexander1138]

Aneczka:

Akurat opis budowy Tolekienowskich Elfów znam całkiem dobrze bo to właśnie na nim oparłem moje porównanie z tymi z uniwersum DA. Natomiast nie wiedziałem nic o mrocznych, znaczeniu słońca etc. więc dzięki . Z książek Tolkiena miałem okazję przeczytać tylko Hobbita, ale kilka czeka w dosyć długiej kolejce.

Co do nazewnictwa to mi obie wersje (elfy, elfowie) kojarzą się tylko z tymi, które wyżej opisałaś. Może jednak niektórym osobom trzeba to było odpowiednio zaznaczyć. I „elven” to jest przymiotnik „elficki”, a „elves” to elfy/elfowie.

[Aneczka]

Alexander1138 wrote...

Aneczka:
Akurat opis budowy Tolekienowskich Elfów znam całkiem dobrze bo to właśnie na nim oparłem moje porównanie z tymi z uniwersum DA. Natomiast nie wiedziałem nic o mrocznych, znaczeniu słońca etc. więc dzięki . Z książek Tolkiena miałem okazję przeczytać tylko Hobbita, ale kilka czeka w dosyć długiej kolejce.
Co do nazewnictwa to mi obie wersje (elfy, elfowie) kojarzą się tylko z tymi, które wyżej opisałaś. Może jednak niektórym osobom trzeba to było odpowiednio zaznaczyć. I „elven” to jest przymiotnik „elficki”, a „elves” to elfy/elfowie.

Kojarzy ci się bo nasze (dzisiejsze) myślenie o elfach ukształtował Tolkien. No o "elves" mi chodziło nie byłam pewna 100% jak to brzmiało- stąd "bodajże". 
Lubuje sie wlaśnie w badaniu budowy i pchodzeniu poszczególnych elementów fantasy. Nawet na maturze miałam temat  "Motywy mityczne i baśniowe we współczesnym fantasy".

[Aneczka]

estel26 wrote...

Elfy mroczne inaczej można nazwać jako te,które nie poszły za Oromem do Valinoru w pierwszej wędrówce na Zachód,to już są historie quendi itp.

To 2 niezależne znaczenie- jako obelga (nie widziały światła dzew). Ja opisałam te "złe". Mieszkaja zwykle pod ziemią(słońce nie dochodzi) i przemieszczaja się w nocy. Które nienawidzą ludzi. Był taki jeden w "Sirmalilionie", czy  też elfy drowy z NWN (Forgotten Realms).

Сообщение изменено: Aneczka, 07 Июль 2010 - 03:23 .

[Aneczka]

Taa Ardehelę. I dzięki za kom. na temat maturalny :-)

Сообщение изменено: Aneczka, 07 Июль 2010 - 03:26 .

[Aneczka]

Tak faktycznie siostrę króla. A potem dźgnoł ją nożem. A ich syn zdradził przejscie do Gondolinu i bujal sie w córce króla, a ona uważała że to zboczone(słusznie) i wyszła za człowieka potem.

[Aneczka]

Eee ja zawsze jak gadam, to jakoś schodzi na offtopy. I nigdy nie zamykają. (kiedyś był nawet na 3 strony).

[Aneczka]

he he. Mojej postaci wszyscy mówią że jest piękna. Nawet jak miała za szeroką szczękę. Teraz wygląda w miarę. Dałam dzisiaj jej zdj. do galerii, ale nie wiem kiedy będzie.