222 réponses à ce sujet

[Ilidan_DA]

 

Kilka informacji o Edycji Kolekcjonerskiej:

1. Jest limitowana.

2. Nie posiada unikalnych DLC. Zawiera tylko DLC z Edycji Deluxe (konia, zbroje, broń, jelenia, jednorożca i tron).

3. BioWare nie może nam potwierdzić, czy to ostatnia Edycja gry.

4. Obecnie jest ekskluzywnym produktem dla sklepów GameStop.

[Vanilla]

Co do tej kolekcjonerki to dodam jeszcze, że patrząc na styl i jakość (nie mowię o materiałach, bo nie wiem jakie one są ale o wartości tzw. artystycznej, czy wizualnej) to mam obawy o samą grę. Tzn. jeśli zapodaje się w kolekcjonerce stos zabawek to mam przypuszczenie, że garcza traktuje się jak kogoś na etapie wczesnoszkolnym. Oczywiście mogę się mylić i chcę się mylić. Oby było tak, że styl gry to jedno a styl kolekcjonerki to drugie i infantylność już się wyczerpała w tych fantach.

[Kinga]

jeeednorożca? hahah

[ww1990ww]

To nie jednorożec! To koń z  mieczem we łbie. 

[Ilidan_DA]

To nie jednorożec! To koń z  mieczem we łbie. 

 

Może być. Dla mnie to jakiś nieumarły.

 

Z nowych rzeczy:

 

Tak wyglądają szkice Hurloka Alfy i Ghula w Dragon Age: Inkwizycja. Jak Wam się podobają?

 

 

A tu macie szkic jednej z lokacji :

 

[Ilidan_DA]

Rzut okiem: Szmaragdowe Mogiły i Emprise du Lion

Starszy grafik otoczenia Andrew Farrell opowiada o dwóch nowych lokacjach, które pojawią się w grze Dragon Age: Inkwizycja. Zapraszamy do zapoznania się z tym, co na temat Szmaragdowych Mogił i Emprise du Lion ma do powiedzenia ich twórca.

Spoiler

Każde drzewo w Szmaragdowych Mogiłach ma przypominać jedno życie utracone podczas drugiego Świętego Marszu. Obszar ten, który w kolejnych latach uległ wielkiej przemianie, na potrzeby Dragon Age: Inkwizycja tworzył zespół kierowany przez starszego grafika otoczenia Andrew Farrella.
Zamiarem Andrew było zaprojektowanie lokacji w taki sposób, by uwzględniała bogatą historię tych terenów i stanowiła jednocześnie ciekawe miejsce do eksploracji.

„Szmaragdowe Mogiły to połączenie pradawne elfiego cmentarzyska z miejscem, gdzie swoje siedziby wznosili przedstawiciele orlesiańskiej szlachty” – mówi Farrell. „Dolnej części lasu bliżej jest do cywilizacji – można tu znaleźć drogowskazy i opuszczone orlesiańskie posiadłości. Wyżej natrafiamy na miejsca, gdzie zachowały się ślady obecności starodawnych elfów”.
Mimo że elfy już ten las opuściły, to nadal tętni w nim życie, bo we władanie wzięły go dzikie zwierzęta. Każdy, kto się tu zapuści, niechybnie napotka na swej drodze czarne wilki, wielkie niedźwiedzie, snoufleury i halle, a jeśli zejdzie pod ziemię, to także bryłkowce. Farrell przestrzega jednak, że na tym nie koniec.
„Przemierzając górne regiony Szmaragdowych Mogił, gracz natrafi na dość rozległe jaskinie. Nie powinien być zaskoczony, jeśli natknie się w nich na... trochę większych przeciwników”.

Zabrzmiało to dość złowieszczo. Czy powinniśmy zacząć się bać?
„Początkowo, gdy poziom twojej postaci będzie zbyt niski, nie zdołasz pewnie pokonać każdego wroga. Możesz jednak spróbować się obok niego przekraść i kontynuować eksplorację” – tłumaczy Farrell. „Gdy wystarczająco rozwiniesz swego bohatera, będziesz mógł tu wracać, by walczyć i zdobywać cenne łupy. Nigdy nic nie wiadomo – może nawet natkniesz się gdzieś w pobliżu na smoka?”
Projektowanie rozległej, otwartej lokacji z wysokimi drzewami stanowiło poważne wyzwanie. Gdzie tu bowiem ukryć pradawne elfie sekrety? 

„Graczy lubujących się w eksploracji staramy się nagradzać za dociekliwość, umożliwiając im odnajdywanie ciekawie położonych, interesujących zakątków” – mówi Farrell. „Wielką radość sprawiało mi ukrywanie w terenie obozowisk elfich uchodźców oraz rozmieszczanie jaskiń. Ci, którzy spenetrują je wystarczająco głęboko, na skalnych ścianach odnajdą pradawne elfie płaskorzeźby”.
Spośród drzew i wodospadów Szmaragdowych Mogił przenosimy się na skaliste, pokryte śniegiem wzgórza Emprise du Lion, które również powstawały pod czujnym okiem Farrella. Czy trudno było przestawić się z jednych na drugie i rozpocząć pracę nad czymś tak drastycznie różnym?
„Emprise du Lion to po Szmaragdowych Mogiłach interesującą odmiana” – mówi Farrell. „Lasy to lokacja otwarta, którą gracz może przemierzać w dowolny sposób. W Emprise du Lion eksploracja także odgrywa ważną rolę, ale jest tutaj ukierunkowana fabularnie”.

Zasypaliśmy Andrew gradem pytań na temat owego „fabularnego ukierunkowania eksploracji”, grożąc nawet tymczasowym odcięciem dostępu do kawy. Pozostał jednak niewzruszony.
„Czerwoni templariusze coś szykują, więc na miejsce przybywa Inkwizycja, by się temu przyjrzeć” – zdradza w końcu Farrell. „Gracz ma tu do dyspozycji pewien obszar, który może eksplorować, ale by dotrzeć do sedna sprawy, będzie musiał stawić czoła całej armii nieprzyjaciół”.
Producentka świata gry Liz Lehtonen dodaje: „Każdy, kto czytał powieść «Dragon Age: Zamaskowane imperium» Patricka Weekesa, od razu sobie ten obszar skojarzy. To jedna z kluczowych lokacji, gdzie gracz może znacząco wzmocnić Inkwizycję. Znajduje się też tutaj ogromna forteca, do której trudno jest dotrzeć i jeszcze trudniej zdobyć”.
„To starodawna elfia twierdza leżąca wysoko w górach” – mówi Farrell. „Bez wątpienia jest jedną z największych budowli w okolicy. Wygląda imponująco”.
„Pełna zgoda!” – kontynuuje Lehtonen. „Mamy tu wspaniałe amfiteatry w stylu rzymskim i gorące źródła wokół nich. A o gorących źródłach wiemy co? Że uwielbiają je smoki”.

Podczas rozmowy z Andrew i Liz trudno nie dostrzec, że o tej lokacji mówią ze szczególnym entuzjazmem.
„Projektowanie tego obszaru było pracą prawdziwie zespołową” – wyjaśnia Farrell. „Na wstępie założyliśmy sobie, co chcemy osiągnąć, ale im więcej na ten temat między rozmawialiśmy, tym więcej zmian decydowaliśmy się wprowadzić. W końcu osiągnęliśmy cel, jaki wyznaczyliśmy sobie na samym początku, ale w ciągu tygodnia o 180 stopni zmienił się sposób, w jaki do niego dotarliśmy. Grze z pewnością wyszło to na dobre”.

Surowy, lodowaty klimat panujący w Emprise du Lion wyraźnie kontrastuje ze Świętą Równiną i Szmaragdowymi Mogiłami, które również stanowią część Dalii. Inspiracji dla Emprise du Lion Andrew nie musiał szukać daleko.
„Z tego, co pamiętam, prace nad Emprise du Lion finalizowaliśmy późną zimą” – śmieje się Farrell. „Czasami sztuka imituje życie i kiedy za oknami wszystko skute jest lodem, nie pozostaje to bez wpływu na lokację, którą akurat projektujesz”.

[J.E. Kalkulator]

Dostępne są nowe screeny prosto z pustynnego kurortu

Trochę jakieś to "bez życia" - wiem, że to pustynia ale jednak wygląda wyjątkowo obco. Rozbawiła mnie natomiast twierdza z tymi mega hiper uber "kolcami" do ... ?  czego? Wieszania prania, czy może będziemy nią (twierdzą) taranować inne ;P

 

http://gamezilla.kom...-juz-gra-o-tron

[Ilidan_DA]

Pora na nowe informacje:

 

Spoiler

 

Szara Straż i mroczne pomioty

 

Szara Straż

 

Pierwsza Plaga szalała już od 90 lat. Świat pogrążony był w chaosie. Pojawił się wypaczony, zepsuty bóg, a pozostali tevinterscy bogowie milczeli. Zapisy, jakie zachowały się z tamtych czasów, przepełnione są rozpaczą. Wszyscy – od najpotężniejszy archontów po najniżej postawionych w hierarchii niewolników – przekonani byli, że zbliża się koniec świata.

 

W fortecy Weisshaupt, na pustkowiu Anderfels, doszło do spotkania. Zebrali się żołnierze Imperium, zahartowani w bojach weterani, którzy nie zaznali w życiu niczego poza beznadziejną walką. Gdy opuścili Weisshaupt, ogłosili, że odstępują od przysięgi na wierność Imperium. Nie byli już żołnierzami. Stali się Szarą Strażą. Strażnicy rozpoczęli agresywną kampanię przeciw Pladze, uderzając w skupiska mrocznych pomiotów i odbijając utracone ziemie. Do końca Plagi nadal było daleko, ale wieści o ich zwycięstwach rozeszły się lotem błyskawicy i wkrótce pomocy zaczęły im udzielać wszystkie narody Thedas.

 

Pęczniały ich szeregi i rósł autorytet. W końcu, w 992 roku Imperium Tevinter, na Milczących Równinach zmierzyli się w bitwie z arcydemonem Dumatem. W walce życie straciła trzecia część żołnierzy armii północnego Thedas, ale Dumat został pokonany, a pomioty uciekły pod ziemię. Ale i to nie był jeszcze koniec. W Imperium czczono niegdyś siedmiu bogów: Dumata, Zazikela, Totha, Andorhala, Razikala, Lusakana i Urtemiela. Czterech z nich stało się arcydemonami. Minęły wieki, a Szara Straż wciąż czuwa, świadoma, że pokój jest ulotny i że wojna nie skończy się, póki nie padnie ostatni ze smoczych bogów.

 

Fragment księgi „Ferelden: folklor i historia” autorstwa siostry Petryny, uczonej Zakonu

 

Mroczne pomioty

 

Ci, co zająć chcieli
Przemocą niebo, zniszczyli je. Co było złote
W czerń się obróciło.
Ci, co byli magami,
Najświetniejszymi w swych czasach,
Z ludzi w potwory się przemienili.

— Treny 12:1

 

Akuszerem, za którego sprawą mroczne pomioty dostały się na ten świat, był grzech.  Magistrowie wygnani zostali ze Złotego Miasta, a ich los stał się losem całego świata.  Bo nie wrócili do niego sami.

 

Nikt nie wie, skąd biorą się pomioty. Te będące kpiną z człowieka istoty kryją się w najmroczniejszych zakątkach globu, mnożąc się jak szarańcza.  Podczas swych najazdów biorą często jeńców, których wloką ze sobą do Głębokich Ścieżek. Wszystko wskazuje na to, że ich tam pożerają.  Wydaje się, że mroczne pomioty, podobnie jak pająki, wolą, gdy ich pożywienie oddycha.  Możliwe, że rozmnażają się pod wpływem ciemności.  Nie wiemy dokładnie jak, ale pewnym jest, że przychodzi im to z łatwością.

 

Ostatnia Plaga miała miejsce w Wieku Wież i uderzyła w samym sercu Tevinter, rozprzestrzeniając się następnie na południe, w stronę Orlais, oraz na wschód, ku Wolnym Marchiom.  Związane z nią zarazy dotarły aż do Fereldenu, ale proces obumierania i wypaczania ziemi zatrzymał się daleko od naszych granic.  Tutaj mroczne pomioty nigdy nie były niczym więcej niż tylko legendą.  Tymczasem na ziemiach leżących na północy, szczególnie w Tevinterze i Anderfels, mroczne pomioty pojawiają się podobno w głębi kraju, polując na mieszkańców leżących na uboczu farm i odizolowanych osad, dla których stanowią nieustanne zagrożenie.  

 

Fragment księgi „Ferelden: folklor i historia” autorstwa siostry Petryny, uczonej Zakonu

 

Zdjęcia Zachodniego Podejśćia:

 

 

 

 

 

 

 

 

Forteca Adamant

 

Ze wszystkich decyzji, jakie Szara Straż musiała podjąć w niełatwych dla siebie czasach, porzucenie fortecy Adamant należało prawdopodobnie do najtrudniejszych. Twierdzę wzniesiono, aby powstrzymać pomioty wynurzające się z Bezdennej Rozpadliny. Z czasem budowla ta stała się symbolem skutecznego oporu przeciwko potworom, które zepchnęliśmy z powrotem w mrok, gdzie ich miejsce. Długo zapewnialiśmy okolicznym ziemiom bezpieczeństwo, ale z nadejściem kolejnych stuleci pamięć o naszym poświęceniu bladła. Całe Zachodnie Podejście zmieniło się w pustkowie i coraz trudniej było uzasadniać koszty, jakie pociągało za sobą utrzymanie fortecy. Zabrakło gryfów, które można by w niej hodować, Strażników do obsadzania blanków, zbyt wielu zacnych mężczyzn i zbyt wiele kobiet padło ofiarą demonów przekradających się przez zbyt cienką Zasłonę. Z każdą wizytą komtura coraz jaśniejszym się stawało, że Adamant zamienia się w symbol naszego upadku. Wielu mówiło, że jeśli nawet pomioty znów wyszłyby z rozpadliny, to komu miałyby zagrozić, poza samymi Szarymi Strażnikami?

 

I stało się tak, że w Wieku Świętych zatrzasnęliśmy za sobą potężne wrota twierdzy, ogromne posągi gryfów pozostawiając, by niszczały smagane niesionym przez wiatr piaskiem. Sami zaś, przepełnieni wstydem i cierpieniem, wycofaliśmy się do Montsimmard. Niedawno wyprawiłem się z niewielką ekspedycją do fortecy i byłem ogromnie zaskoczony widząc, że nadal stoi. Krasnoludy doskonale wykonały swą robotę i podejrzewam, że Adamant przetrwa jeszcze wiele stuleci... Jeśli jednak do twierdzy zechciałaby wrócić Straż, trudno byłoby jej to miejsce przywrócić do życia. W komnatach i salach ostały się bowiem tylko duchy i wspomnienia o tych, którzy oddali życie, by uchronić nas przed mrokiem.

 

- Fragment dziennika Veldina, Szarego Strażnika z Orlais, 8:18 Błogosławionego

 

Nowa lokacja:

 

[Vanilla]

Haha, ale ktoś zdrowo coś przedawkował rysując te kolce w skałach...

[Blind Observer]

Mnie najbardziej dobijają nazwy tych wszystkich miast i miejsc w Dragon Age. Niestety Forgotten Realms miało za dobre miejscówki i ich nazwy, przez to te wydają być wymyślane na siłę. 

[J.E. Kalkulator]

Szybko zerknąłem na poprzednie grafiki i mam wrażenie, że faktycznie ktoś tu (czy też tam) ma "schizę" na punkcie kolców. Kolce w skałach, budowlach, broniach, zbrojach, tronie, na głowach smoków, halli i czerwonych sierściuchów (tudzież rogi).... What the heck?! Nowa moda na "kolczenie" wszystkiego w wersji glam hard rock?

Co za dużo, to niezdrowo.

[Ilidan_DA]

Spoiler

 

Imperium Orlais
 
Orlesiańska arystokracja istnieje od bardzo dawna i uwielbia współzawodnictwo. Zapraszamy do zapoznania się z tekstem na temat tego potężnego imperium oraz Wielkiej Gry, w której uczestniczy jego arystokracja.
 

 



W Val Royeaux wprost roi się od wszelkiej maści dam i panów.    
 
I to dosłownie.  System tytułów szlacheckich w Orlais był niegdyś niczym labirynt: baronowie, baronowe, baroneci, nadbaronowie i cała zgraja innych, a każdy z niepowtarzalnym rodowodem i niepodobny do poprzedniego. Orlesiańska arystokracja istnieje od bardzo dawna i uwielbia współzawodnictwo. Każdy szlachetnie urodzony – czy tego chce, czy nie – bierze udział w Wielkiej Grze, która oparta jest na patronacie i reputacji. Posunięciami są w niej plotki, a główną bronią skandal. Żaden z uczestników nie sili na łagodność. W jej wyniku przelano więcej krwi, niż w jakiejkolwiek wojnie z udziałem Orlesian. Zapewnia mnie o tym praktycznie każdy tutejszy dżentelmen.    
 

Co do tytułów, wszystko zmieniło się za rządów cesarza Drakona, który ustanowił Imperium Orlais w obecnej formie i stworzył Zakon.  W Orlais nie ma figury otaczanej większą czcią. Pomnik Drakona w Val Royeaux pod względem rozmiarów dorównuje posągowi Andrasty. Drakon, przekonany, że Wielka Gra ma destrukcyjny wpływ na Orlais, zniósł wszystkie tytuły poza własnym oraz „panem” i „damą”.    
 
Mówiono mi wśród chichotów, że edykt ten, wbrew zamiarom Drakona, kresu Wielkiej Grze wcale nie położył. Panowie i damy zamiast tytułów oficjalnych, gromadzą teraz nieoficjalne, takie jak „dostojny patron Tassusa Klaya”, „wuj czempiona Tremmes” i podobne. Próba spamiętania ich wszystkich może przyprawić o ból głowy, współczuć więc należy odźwiernym, którzy muszą je wszystkie wyliczać za każdym razem, gdy nowy gość wchodzi do pokoju.
   
Tutejsza arystokracja różni się od fereldeńskiej na inne jeszcze sposoby. W orlesiańskiej filozofii politycznej prawo do władzy bierze się bezpośrednio od Stwórcy. Nie istnieje pojęcie władzy dzięki zasługom i nikomu nawet przez myśl nie przejdzie, by się w jakikolwiek sposób przeciw władcy buntować. Jeśli ktoś nie jest szlachcicem, to stara się nim zostać – albo choć wkraść się w łaski jakiegoś arystokraty, nieustannie wypatrując przy tym okazji do przypodobania się tym, którzy w Wielkiej Grze zajmują jeszcze lepszą pozycję.    
 
No i są też maski, a do tego kosmetyki – więcej tuszów i farb widziałem chyba tylko w psiarniach w Wysokożu.  To jednak zupełnie inna historia. 
 
Fragment księgi „Za Mroźnym Grzbietem” autorstwa banna Teorika z Zachodniego Wzgórza, 9:20 Smoka


Wojna domowa w Orlais

Zacięta wojna o tron zamieniła Orlais w pole bitwy. Zapraszamy do zapoznania się z tekstem na temat wojny pomiędzy wielkim księciem Gaspardem a cesarzową Celene.

 

 

 

 

Gdy wielki książę Gaspard zaatakował cesarzową Celene, władczynię Orlais, próbując zająć jej miejsce na tronie, uznaliśmy, że nasze interesy bardzo na tym ucierpią. Aby przeciwstawić się propagandzie, wedle której zanadto sprzyjała elfom, Celene dała się sprowokować i wyruszyła, by stłumić powstanie ostrouchych w Halamshiral. Gaspard rozbił tam jej wojska, ją samą odcinając od Val Royeaux. W jakiś sposób udało jej się przedostać z powrotem do orlesiańskiej stolicy (krążą na ten temat setki szalonych opowieści), a my czym prędzej pozamykaliśmy nasze sklepy, spodziewając się, że armia Gasparda lada chwila ruszy przez Ziemie Środka na północ, ku miastom lojalnym wobec Celene, pozostawiając za sobą krew i pożogę.

Tymczasem ludzie zachowali się rozsądnie. Zarobiliśmy w Val Royeaux krocie na futrach i srebrach, gdy stacjonujące na południu Orlais wojska Gasparda odcięły dopływ dóbr z Fereldenu. Szlachcice z Montfort i Val Chevin masowo wykupywali fiołki, jakby za ich dotknięciem każdy pomiot padał martwy na ziemię. Podobno Celene ogłosiła, że fioletowe kwiaty to symbol tych, którzy pozostali jej lojalni.

 

W Fereldenie połowa miast poszłaby już dawno z dymem, ale w Orlais szlachcice dowcipkują, a kupcy zachwalają towary, podczas gdy armie Gasparda i Celene walczą ze sobą w Dalii. Jedynymi, którzy rzeczywiście w tej sytuacji cierpią, są chłopi, ale ci nie mają lekko gdziekolwiek się udać.

Wyślijcie z następnym transportem więcej zbrojnych dla ochrony ładunku, ale lyrium zachowajcie dla Fereldenu. Tu interesy rodziny i tak idą już doskonale.

 

Z listu krasnoludzkiego kupca Dernala Harricka do rodziny w Ostwick

 

 

[Ilidan_DA]

Gra oficjalnie jest już w fazie Alpha.

[AtalaSirion]

Gra oficjalnie jest już w fazie Alpha.

i to się nazywa dobra wiadomość 

[J.E. Kalkulator]

Jest to faktycznie pozytywna informacja. Czasu jest i dużo i mało (ten, jak wiadomo jest pojęciem względnym).

[Ilidan_DA]

Parę nowych screenów oraz jeden szkic balu:

[Krystek_Ochrapka]

Alfa!? Znaczy się skończyli implementację ficzerów i mechanik, tudzież generalnie nowego kontentu i będą sprawdzać, czy się wszystko ładnie zazębia? Cztery miechy przed premierą? Dramat. Wiesław był w tej fazie na początku roku, a premierę mają w lutym. Mam wrażenie graniczące z pewnością, że na premierę dostaniemy wczesną wersję beta. BF4 bis.

 

W sumie najgorsze info jakie usłyszałem o grze, od chwili jej zapowiedzi.

[ww1990ww]

Zaczynam współczuć wszystkim beta testerom/kupującym którzy będą zmuszeni grać w te "cudo" w wersji Alpha Beta Gamma Epsylion. 

[xsas7]

@up
A może lambda?


^ oni już na taką wersję czekają ;p

[Blind Observer]

Zaczynam współczuć wszystkim beta testerom/kupującym którzy będą zmuszeni grać w te "cudo" w wersji Alpha Beta Gamma Epsylion. 

Czego współczuć? Niech zamawiają preordery, niech nabijają kasę EA na gównianych kolekcjonerkach z wirtualnym tronem. Będziesz współczuł ludziom, którzy zamiast myśleć lecą z hajpem? Potestują, potestują, to sam otrzymam lepszą wersję

[Revan-Ghost]

4 Polaków i tylko jedna, identyczna opinia? Tak jakoś nie po polsku to tak, więc czas się wtrącić Ale tak serio pisząc, alfa alfie nie równa. W przypadku Wieśka to jest pierwsza gra z otwartym światem REDów (i na dodatek 4 razy większa od dwójki? nie pamiętam dokładnie mnożnika), więc spokojnie można zaryzykować stwierdzenie, że potrzebują odpowiednio dużo więcej czasu, żeby się upewnić, że wszystko lepi się ze sobą w zgrabną całość. Ba! Z tego powodu przesunęli premierę na luty.

Natomiast w przypadku Inkwizycji sytuacja jest trudniejsza do ocenienia niż normalnie. Jasne, też jest większa od swoich poprzedników, ale Inkwizycja jest to w sumie Dragon Age: Początek 2 czyli ewolucja nie rewolucja. Trzeba również pamiętać, że EA sypnęło dodatkowo groszem i dało Edmontonczykom (czy jest na sali ekspert językowy? xD) dodatkowy rok dewelopingu. Moim zdaniem wpłynęło to na proces produkcji w ten sposób, że oprócz dodatkowych ficzerów i dłuższym dłubaniem przy mechanikach rozgrywki, w międzyczasie część roboty, którą normalnie byłaby do wykonania w alfie została już wykonana. Dlatego wieść o (późnej) alfie mnie nie niepokoi. 

TL;DR: Nie ma co psów wieszać, za dwa tygodnie E3 i wtedy zobaczmy jak się ta "Alfa" Inkwizycji prezentuje

[J.E. Kalkulator]

Niespecjalnie widzę powód, żeby się tą alfą przejmować - Bio to nie Redzi a dodatkowo Dragon to nie Wiedźmin. Beta testerzy dostają pieniądze za testowanie, więc jest to ich praca (jak nie lubią to można zmienić), natomiast nabywcy owego dzieła świadomie za nie zapłacą wiedząc, co oferowały poprzednie tytuły i jakie jest nastawienie (obecne) EA i Bio do konsumentów. Nikt nie przyjdzie do kiosku z tekstem: jest gra? To poproszę grę.

Osobiście zagram w ten tytuł bez przymusu i wtedy go ocenię. Teraz oceniamy informacje "z pracy" nad grą a te są takie a nie inne (pewnie jakby nic nie podawali do wiadomości też by było źle ;P ). 4 miesiące to dużo, jeśli faktycznie ta alfa jest grywalna a wiele na to wskazuje.

Poczekajmy do targów - tam powinno się nieco wyjaśnić odnośnie stopnia zaawansowania.

[Krystek_Ochrapka]

Ale tak serio pisząc, alfa alfie nie równa. W przypadku Wieśka to jest pierwsza gra z otwartym światem REDów (i na dodatek 4 razy większa od dwójki? nie pamiętam dokładnie mnożnika)

35 razy większy.
 

więc spokojnie można zaryzykować stwierdzenie, że potrzebują odpowiednio dużo więcej czasu, żeby się upewnić, że wszystko lepi się ze sobą w zgrabną całość. Ba! Z tego powodu przesunęli premierę na luty.

 

Owszem, cieszy przywiązanie Czerwonych do końcowej jakości gry.
 

Jasne, też jest większa od swoich poprzedników, ale Inkwizycja jest to w sumie Dragon Age: Początek 2 czyli ewolucja nie rewolucja. Trzeba również pamiętać, że EA sypnęło dodatkowo groszem i dało Edmontonczykom (czy jest na sali ekspert językowy? xD) dodatkowy rok dewelopingu.

Ewolucja to by była, gdyby silnik był ten sam lub nowy, ale projektowany pod nową Erę Smoka. Tymczasem jest to najnowszy Frostbite, silnik skrojony pod pierwszoosobowe strzelanki. Do tego tak łatwy do ogarnięcia, że jego twórcy wydają narzędzia do testowania gry przez graczy 7 miesięcy po premierze. Sama kreatywny Bio określał proces przenosin na nowy silnik jako frustrujący. Do tego dochodzi zestaw całkowicie nowych mechanik, od poruszania się, po walkę, projektowanie otwartych dużych lokacji, zamiast tunelowych mniejszych map, z których znani byli Kanadyjczycy.
 

Moim zdaniem wpłynęło to na proces produkcji w ten sposób, że oprócz dodatkowych ficzerów i dłuższym dłubaniem przy mechanikach rozgrywki, w międzyczasie część roboty, którą normalnie byłaby do wykonania w alfie została już wykonana. Dlatego wieść o (późnej) alfie mnie nie niepokoi.

Generalnie przyjęte w produkcji gier jest, że alfa pojawia się na 8-10 miesięcy przed premierą. Dodajmy do tego, że obok MMO gry RPG są najbardziej rozbudowanymi i skomplikowanymi w tworzeniu grami. Jeśli alfa jest osiągana na 4 miechy przed premiera, to ile będzie trwała beta i ogólnie pojęty debugging, tydzień?

[Blind Observer]

@Nars

 

Z większością się zgodzę, ale ogólnie FB nie jest trudny do ogarnięcia. To co oni tam udostępnili odnosi się do funkcji sieciowych, bo jest mega błąd z raportowaniem strzałów (taki urok gry, która je liczy po stronie klienta, a nie po stronie serwera). O ile wiem, że Bioware i tak tego nie ogarnie, to jednak sytuacja jest inna, bo w DAI multi nie będzie miało w sumie żadnego znaczenia.

[sprite23d]

Czy wiadomo co z tą kolekcjonerką w Polsce? To już pewne, że jej nie będzie?